شريف رضی

حکمت صد و هفتاد و هفتم

وَ قَالَ (عليه السلام) :

امام عليه السّلام (در زيان ستم) فرموده است :

حکمت صد و هفتاد و هشتم

وَ قَالَ (عليه السلام) :

امام عليه السّلام (در باره مرگ) فرموده است :

حکمت صد و هفتاد و نهم

وَ قَالَ (عليه السلام) :

امام عليه السّلام (در باره رنج راه حقّ) فرموده است :

حکمت صد و هشتادم

وَ قَالَ (عليه السلام) :

امام عليه السّلام (در ترغيب به شكيبايى) فرموده است :

حکمت صد و هشتاد و یکم

وَ قَالَ (عليه السلام) :

امام عليه السّلام (در شكايت از خلفاء) فرموده است :

حکمت صد و هشتاد و دوم

وَ قَالَ (عليه السلام) :

امام عليه السّلام (در پند و اندرز) فرموده است :

حکمت صد و هشتاد و سوم

وَ قَالَ (عليه السلام) :

امام عليه السّلام (در تلاش مال) فرموده است :

حکمت صد و هشتاد و چهارم

وَ قَالَ (عليه السلام) :

امام عليه السّلام (در زيان مجبور نمودن بكار) فرموده است :

حکمت صد و هشتاد و پنجم

وَ كَانَ (عليه السلام) يَقُولُ

امام عليه السّلام (در ترغيب به فرو بردن خشم) مى فرمود

حکمت صد و هشتاد و ششم

وَ قَالَ (عليه السلام) :وَ قَدْ مَرَّ بِقَذَرٍ عَلَى مَزْبَلَةٍ:

امام عليه السّلام هنگاميكه به پليدى كه بر مزبله و جاى سرگينى بود گذر ميكرد (در دل نبستن به كالاى دنيا) فرمود:

حکمت صد و هشتاد و هفتم

وَ قَالَ (عليه السلام) :

امام عليه السّلام (در باره از دست رفته) فرموده است :

حکمت صد و هشتاد و هشتم

وَ قَالَ (عليه السلام) :

امام عليه السّلام (در باره بستوه نيامدن از علم و دانش) فرموده است :

برای دیدن محصولات که دنبال آن هستید تایپ کنید.