صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت صد و هفتاد و هفتم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
لِلظَّالِمِ الْبَادِي غَداً بِكَفِّهِ عَضَّةٌ .
براى ستم پيشه فردا (روز رستخيز) دست گزى (از اندوه بيشمار) هست (چنانكه در قرآن كريم س 25 ى 27 مى فرمايد: وَ يَوْمَ يَعَضُّ الظَّالِمُ عَلى يَدَيْهِ يعنى روزى كه ستمگر دستهاى خود را بدندان مى گزد).