نهج البلاغه ترجمه استاد مکارم شیرازی

حکمت چهارصد و شصت و نهم

و قال (علیه السلام):

امام (علیه السلام) فرمود:

حکمت چهارصد و هفتادم

و سُئِل عن التّوحیدِ والعَدْلِ؛ فقال (علیه السلام):

از آن حضرت درباره توحید و عدل سؤال شد، امام (علیه السلام) فرمود:

حکمت چهارصد و هفتاد و یکم

و قال (علیه السلام):

امام (علیه السلام) فرمود:

حکمت چهارصد و هفتاد و دوم

و قال (علیه السلام) فی دعاءٍ استَسْقى بهِ:

امام (علیه السلام) در دعایى که براى درخواست باران کرده، عرضه مى دارد:

حکمت چهارصد و هفتاد و سوم

و قیل لَه (علیه السلام): لو غیَّرتَ شَیْبَک یا أمیر المؤمنین، فقال (علیه السلام):

به حضرت عرض کردند: چه خوب بود محاسن خود را رنگ و خضاب مى کردید. امام (علیه السلام) در پاسخ فرمود:

حکمت چهارصد و هفتاد و چهارم

و قال (علیه السلام):

امام (علیه السلام) فرمود:

حکمت چهارصد و هفتاد و پنجم

و قال (علیه السلام):

امام (علیه السلام) فرمود:

حکمت چهارصد و هفتاد و ششم

و قال (علیه السلام) لِزیادِ بنِ أبیه -و قد استَخلَفه لِعَبدِ اللّهِ بنِ العَبّاسِ على فارس و أعمالها، فی کلامٍ طویلٍ کان بینَهما، نَهاه فیه عن تقدّم الخَراج :

امام (علیه السلام) این سخن را به زیاد بن ابیه هنگامى که او را جانشین عبدالله بن عباس در منطقه فارس کرد در ضمن یک سخن طولانى فرمود و او را از گرفتن خراج و مالیات قبل از زمان به دست آمدن محصول نهى فرمود.

حکمت چهارصد و هفتاد و هفتم

و قال (علیه السلام):

امام (علیه السلام) فرمود:

حکمت چهارصد و هفتاد و هشتم

و قال (علیه السلام):

امام (علیه السلام) فرمود:

حکمت چهارصد و هفتاد و نهم

و قال (علیه السلام):

امام (علیه السلام) فرمود:

حکمت چهارصد و هشتادم

و قال (علیه السلام):

امام (علیه السلام) فرمود:

برای دیدن محصولات که دنبال آن هستید تایپ کنید.