صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت چهارصد و هفتاد و دوم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
اللَّهُمَّ اسْقِنَا ذُلُلَ السَّحَابِ دُونَ صِعَابِهَا.
دعای باران:
خداوندا! به وسیله ابرهاى رام به ما باران عنایت کن نه به وسیله ابرهاى سرکش (و خطر آفرین).
