خطبه اي است از آن حضرت (علیه السلام): در اين خطبه صفات مردم متقي و رشد يافتگان که در سبيل عرفان حقيقي به مقام والائي رسيده اند و صفات مردم فاسق و منحرف را بيان مي فرمايد و سپس به مقام عظيم خاندان عصمت اشاره مي فرمايد، و آنگاه حجت بودن خود را براي مردم توضيح مي دهد و در پايان خطبه گمان خلاف واقع برخي از ظاهربينان را درباره بني اميه متذکر مي شود.