نهج البلاغه ترجمه استاد محمد تقی جعفری

حکمت چهارصد و سیزدهم

وَ قَالَ (عليه السلام):

حکمت چهارصد و چهاردهم

وَ قَالَ (عليه السلام):

و در خبر دیگر آمده است که آن حضرت در تسلیت اشعث بن قیس درباره پسر او فرمود:

حکمت چهارصد و پانزدهم

وَ قَالَ (عليه السلام):

و در توصیف دنیا فرمود:

حکمت چهارصد و شانزدهم

وَ قَالَ (عليه السلام):

و به فرزندش حسن(علیه السلام) فرمود:

حکمت چهارصد و هفدهم

وَ قَالَ (عليه السلام):

و به گوینده ای که در حضور آن حضرت گفت:«طلب بخشش میکنم از خداوند» فرمود:

حکمت چهارصد و هجدهم

وَ قَالَ (عليه السلام):

حکمت چهارصد و نوزدهم

وَ قَالَ (عليه السلام):

حکمت چهارصد و بیستم

وَ قَالَ (عليه السلام):

و روایت شده است که حضرت (علیه السلام) در میان یارانش نشسته بود. زنی زیبا از آن جا می گذشت، یاران به او نگریستند. پس آن حضرت فرمود:

حکمت چهارصد و بیست و یکم

وَ قَالَ (عليه السلام):

حکمت چهارصد و بیست و دوم

وَ قَالَ (عليه السلام):

حکمت چهارصد و بیست و سوم

وَ قَالَ (عليه السلام):

حکمت چهارصد و بیست و چهارم

وَ قَالَ (عليه السلام):

برای دیدن محصولات که دنبال آن هستید تایپ کنید.