خطبه اي است از آن حضرت (علیه السلام): اين سخنان را خطاب به طلحه و زبير پس از بيعت آن دو با ايشان به خلافت فرمود. اين سخن موقعي بود که آن دو نفر علي (علیه السلام) را به جهت مشورت نکردن و ياري نخواستن از آن دو نفر در امور خلافت خطاب و ملامت کرده بودند.