نهج البلاغه ترجمه استاد سید جعفر شهیدی

حکمت صد و نود و سوم

وَ قَالَ (عليه السلام) :

حکمت صد و نود و چهارم

وَ كَانَ (عليه السلام) يَقُولُ :

حکمت صد و نود و پنجم

وَ قَالَ (عليه السلام) : وَ قَدْ مَرَّ بِقَذَرٍ عَلَى مَزْبَلَةٍ

و بر پليديى كه در پارگين بود گذشت و فرمود:

حکمت صد و نود و ششم

وَ قَالَ (عليه السلام) :

حکمت صد و نود و هفتم

وَ قَالَ (عليه السلام) :

حکمت صد و نود و هشتم

وَ قَالَ (عليه السلام) : لَمَّا سَمِعَ قَوْلَ الْخَوَارِجِ لَا حُكْمَ إِلَّا لِلَّهِ

و چون گفته خوارج را شنيد كه حكومت جز از آن خدا نيست، فرمود:

حکمت صد و نود و نهم

وَ قَالَ (عليه السلام) : فِي صِفَةِ الْغَوْغَاءِ

و در وصف جمع فرومايگان فرمود:

حکمت دویستم

وَ أُتِيَ بِجَانٍ وَ مَعَهُ غَوْغَاءُ فَقَالَ:

جنايتكارى را نزد او آوردند و گروهى فرومايگان با وى بودند، فرمود:

حکمت دویست و یکم

وَ قَالَ (عليه السلام) :

حکمت دویست و دوم

وَ قَالَ (عليه السلام) : وَ قَدْ قَالَ لَهُ طَلْحَةُ وَ الزُّبَيْرُ نُبَايِعُكَ عَلَى أَنَّا شُرَكَاؤُكَ فِي هَذَا الْأَمْرِ

و طلحه و زبير بدو گفتند با تو بيعت مى كنيم به شرط آنكه ما را در خلافت شريك كنى، فرمود:

حکمت دویست و سوم

وَ قَالَ (عليه السلام) :

حکمت دویست و چهارم

وَ قَالَ (عليه السلام) :

برای دیدن محصولات که دنبال آن هستید تایپ کنید.