نهج البلاغه ترجمه استاد سید جعفر شهیدی

و از نامه آن حضرت است به‏ كميل، پسر زياد نخعى هنگامى كه از جانب او عامل هيت بود. امام بر او خرده مى گيرد كه چرا سپاهيان دشمن را كه از حوزه ماموريت او گذشته و براى غارت مسلمانان رفته اند واگذارده و از سرزمين خود نرانده است:

و از نامه آن حضرت است مصريان كه با مالك اشتر فرستاد چون او را به حكومت آن سرزمين گمارد:

و از نامه آن حضرت است به ابوموسى اشعرى كه عامل او در كوفه بود. چون امام مردم كوفه را براى جنگ اصحاب جمل خواند، بدو خبر دادند ابوموسى آنان را به نشستن در خانه ترغيب مى كند.

و از نامه آن حضرت است به معاويه در پاسخ او

و از نامه آن حضرت است به معاويه نيز:

و از نامه آن حضرت است به عبدالله پسر عباس و اين نامه از اين پيش با روايتى ديگر گذشت:

و از نامه آن حضرت است به قثم پسر عباس كه عامل آن حضرت در مكه بود:

و از نامه های آن حضرت است به سلمان فارسی (ره) پیش از خلافت آن حضرت:

و از نامه آن حضرت است به حارث همدانى:

و از نامه آن حضرت است به سهل پسر حنيف انصارى كه از جانب امام حاكم مدينه بود درباره كسانى كه نزد معاويه رفتند:

و از نامه آن حضرت است به منذر پسر جارود عبدى كه در پاره اى از آنچه امام او را بر آن ولايت داده بود خيانت كرد:

و از نامه آن حضرت است به عبدالله پسر عباس :