اما بعد، گاه آدمى به چيزى شاد مى شود كه از او نخواهد بريد، و به چيزى اندوهناك مى شود كه بدان نخواهد رسيد. پس مبادا نيكوترين چيز كه از دنياى خود برخوردارى، رسيدن به لذتى بود يا بكار بردن خشمى كه در سينه دارى. بلكه بايد باطلى را بميرانى يا حقى را زنده گردانى، و بايد كه شادمانى ات به چيزى باشد كه از پيش فرستاده اى و دريغت بر آنچه به جاى مى گذارى، و هم خود را بدانچه پس از مردن تو را بايد بگمارى.
