شريف رضی

امام عليه السّلام شنيد كه مردى از حروريّه (خوارج نهروان كه اجتماع آنان براى مخالفت با امير المؤمنين در صحراى حروراء نزديك كوفه بوده) نماز شب مى گزارد و قرآن مى خواند، پس آن حضرت (در باره سود نداشتن عبادت بى شناسايى امام زمان) فرمود:

 امام عليه السّلام (در باره انديشه در اخبار) فرموده است :

امام عليه السّلام شنيد مردى را كه مى گفت: إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ (قرآن كريم س 2 ى 156 يعنى ما به فرمان خدا آمده و بسوى او باز مى گرديم) آن حضرت (در تفسير آن) فرمود:

امام عليه السّلام را گروهى در پيش رو ستودند، آن حضرت (در روش فروتنى) فرمود

امام عليه السّلام (در باره روا ساختن نيازها) فرموده است :

امام عليه السّلام (در باره بعض پيش آمدها) فرموده است :

و جامه كهنه وصله دارى بر تن امام (عليه السّلام) ديدند پس در باره آن با آن حضرت گفتگو شد (پرسيدند چرا چنين جامه اى پوشيده اى؟) آن بزرگوار (در باره جامه كهنه) فرمود:

 امام عليه السّلام (در باره دنيا و آخرت) فرموده است :

از نوف (ابن فضاله) بكالىّ (كه از خواصّ اصحاب امام عليه السّلام مى باشد روايت شده) است كه گفته شبى امير المؤمنين عليه السّلام را ديدم كه از بستر خويش بيرون آمد و بسوى ستاره ها نگاه كرد و فرمود:

 امام عليه السّلام (در پيروى از دستور خدا) فرموده است :

امام عليه السّلام (در باره بى اعتنائى بدين) فرموده است :

 امام عليه السّلام (در زمان جهل به احكام) فرموده است :