نهج البلاغه ترجمه استاد فیض الاسلام

حکمت نود و هفتم

وَ قَالَ (عليه السلام) :

امام عليه السّلام (در باره روا ساختن نيازها) فرموده است :

حکمت نود و هشتم

وَ قَالَ (عليه السلام) :

امام عليه السّلام (در باره بعض پيش آمدها) فرموده است :

حکمت نود و نهم

وَ قَدْ رُئِيَ عَلَيْهِ إِزَارٌ خَلَقٌ مَرْقُوعٌ فَقِيلَ لَهُ فِي ذَلِكَ فَقَالَ

و جامه كهنه وصله دارى بر تن امام (عليه السّلام) ديدند پس در باره آن با آن حضرت گفتگو شد (پرسيدند چرا چنين جامه اى پوشيده اى؟) آن بزرگوار (در باره جامه كهنه) فرمود:

حکمت صدم

وَ قَالَ (عليه السلام) :

امام عليه السّلام (در باره دنيا و آخرت) فرموده است :

حکمت صد و یکم

وَ عَنْ نَوْفٍ الْبِكَالِيِّ قَالَ رَأَيْتُ أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ (عليه السلام) ذَاتَ لَيْلَةٍ وَ قَدْ خَرَجَ مِنْ فِرَاشِهِ فَنَظَرَ إِلَى النُّجُومِ فَقَالَ

از نوف (ابن فضاله) بكالىّ (كه از خواصّ اصحاب امام عليه السّلام مى باشد روايت شده) است كه گفته شبى امير المؤمنين عليه السّلام را ديدم كه از بستر خويش بيرون آمد و بسوى ستاره ها نگاه كرد و فرمود:

حکمت صد و دوم

وَ قَالَ (عليه السلام) :

امام عليه السّلام (در پيروى از دستور خدا) فرموده است :

حکمت صد و سوم

وَ قَالَ (عليه السلام) :

امام عليه السّلام (در باره بى اعتنائى بدين) فرموده است :

حکمت صد و چهارم

وَ قَالَ (عليه السلام) :

امام عليه السّلام (در زمان جهل به احكام) فرموده است :

حکمت صد و پنجم

وَ قَالَ (عليه السلام) :

امام عليه السّلام (در باره قلب) فرموده است :

حکمت صد و ششم

وَ قَالَ (عليه السلام) :

امام عليه السّلام (در باره دوازده امام) فرموده است :

حکمت صد و هفتم

وَ قَالَ (عليه السلام) :

امام عليه السّلام (در باره اجرا كننده حكم) فرموده است :

حکمت صد و هشتم

وَ قَالَ (عليه السلام) :وَ قَدْ تُوُفِّيَ سَهْلُ بْنُ حُنَيْفٍ الْأَنْصَارِيُ بِالْكُوفَةِ بَعْدَ مَرْجِعِهِ مِنْ صِفِّينَ مَعَهُ وَ كَانَ أَحَبَّ النَّاسِ إِلَيْهِ

امام عليه السّلام هنگامي كه سهل ابن حنيف انصارىّ پس از برگشتن با آن حضرت از (جنگ) صفّين در كوفه وفات نمود و آن بزرگوار او را از ديگران بيشتر دوست مى داشت (در باره گرفتارى دوستداران خود) فرموده است:

برای دیدن محصولات که دنبال آن هستید تایپ کنید.