نهج البلاغه ترجمه استاد فیض الاسلام

حضرت ابو جعفر (امام) محمّد باقر ابن علىّ (ابن الحسين) عليهما السّلام نقل كرده كه امام عليه السّلام (در ترغيب باستغفار) فرموده است :

امام عليه السّلام (در باره رسيدن به سعادت) فرموده است :

امام عليه السّلام (در باره روش تبليغ) فرموده است :

امام عليه السّلام (در نكوهش علم بى عمل) فرموده است :

امام عليه السّلام (در باره بستوه نيامدن از علم و دانش) فرموده است :

امام عليه السّلام (در باره پناه بردن از فتنه بخدا) فرموده است :

از امام عليه السّلام پرسيدند كه خير و نيكى چيست ؟آن حضرت (در تفسير آن) فرمود

امام عليه السّلام (در فضيلت طاعت و بندگى) فرموده است :

امام عليه السّلام شنيد كه مردى از حروريّه (خوارج نهروان كه اجتماع آنان براى مخالفت با امير المؤمنين در صحراى حروراء نزديك كوفه بوده) نماز شب مى گزارد و قرآن مى خواند، پس آن حضرت (در باره سود نداشتن عبادت بى شناسايى امام زمان) فرمود:

 امام عليه السّلام (در باره انديشه در اخبار) فرموده است :

امام عليه السّلام شنيد مردى را كه مى گفت: إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ (قرآن كريم س 2 ى 156 يعنى ما به فرمان خدا آمده و بسوى او باز مى گرديم) آن حضرت (در تفسير آن) فرمود:

امام عليه السّلام را گروهى در پيش رو ستودند، آن حضرت (در روش فروتنى) فرمود