نهج البلاغه ترجمه استاد فیض الاسلام

 امام عليه السّلام (در زيان آز) فرموده است :

از امام عليه السّلام معنى ايمان را پرسيدند آن حضرت (در معنى حقيقى آن) فرمود

امام عليه السّلام (در زيان برخى از صفات ناشايسته) فرموده است :

 امام عليه السّلام (در ترغيب به قناعت و خوى نيكو) فرموده است :

از امام عليه السّلام (معنى) فرمايش خداى عزّ و جلّ (س 16 ى 97) فَلَنُحْيِيَنَّهُ حَياةً طَيِّبَةً يعنى بنده صالح نيكوكار را زندگانى نيكوئى دهيم، را پرسيدند، پس آن حضرت (در تفسير آن) فرمود:

امام عليه السّلام (در سود شركت) فرموده است :

امام عليه السّلام در باره (معنى عدل و احسان در) فرمايش خداى عزّ و جلّ (س 16 ى 90) إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَ الْإِحْسانِ ؛يعنى خداوند بعدل و احسان امر مى فرمايد، فرموده است:

امام عليه السّلام (در سود انفاق) فرموده است :

امام عليه السّلام به فرزندش امام حسن عليه السّلام (در باره زد و خورد با دشمن) فرموده است :

امام عليه السّلام (در پاره اى از خوهاى نيك زن) فرموده است :

به امام عليه السّلام گفتند خردمند را براى ما وصف كن پس آن حضرت (در نشانه خردمند) فرمود

امام عليه السّلام (در نكوهش دنيا) فرموده است :