نهج البلاغه ترجمه استاد سید جعفر شهیدی

حكمت سيصد و نود و هفتم

وَ قَالَ (عليه السلام) :

حكمت سيصد و نود و هشتم

وَ قَالَ (عليه السلام) :

حكمت سيصد و نود و نهم

وَ قَالَ (عليه السلام) :

حكمت چهارصدم

وَ قَالَ (عليه السلام) :

حكمت چهارصد و یکم

وَ قَالَ (عليه السلام) :

حكمت چهارصد و دوم

وَ قَالَ (عليه السلام) : لِبَعْضِ مُخَاطِبِيهِ وَ قَدْ تَكَلَّمَ بِكَلِمَةٍ يُسْتَصْغَرُ مِثْلُهُ عَنْ قَوْلِ مِثْلِهَا

و به يكى از كسانى كه بدو سخنى گفته بود و از مقدار وى بزرگتر مى نمود فرمود:

حكمت چهارصد و سوم

وَ قَالَ (عليه السلام) :

حكمت چهارصد و چهارم

وَ قَالَ (عليه السلام) : وَ قَدْ سُئِلَ عَنْ مَعْنَى قَوْلِهِمْ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ

و از معنى لا حول و لا قوه الا بالله از او پرسيدند، فرمود:

حكمت چهارصد و پنجم

وَ قَالَ (عليه السلام) : لِعَمَّارِ بْنِ يَاسِرٍ وَ قَدْ سَمِعَهُ يُرَاجِعُ الْمُغِيرَةَ بْنَ شُعْبَةَ كَلَاماً

و به عمار پسر ياسر فرمود، چون گفتگوى او را با مغيره پسر شعبه شنود.

حكمت چهارصد و ششم

وَ قَالَ (عليه السلام) :

حكمت چهارصد و هفتم

وَ قَالَ (عليه السلام) :

حكمت چهارصد و هشتم

وَ قَالَ (عليه السلام) :

برای دیدن محصولات که دنبال آن هستید تایپ کنید.