ستایش مخصوص خداوندى است که نخستین هستى است، و چیزى قبل از او نبوده؛ و آخرین هستى است، و چیزى بعد از او نیست؛ او آشکار است، آن گونه که آشکارتر از او چیزى نیست؛ و باطن و مخفى است، که چیزى از او مخفى تر نتوان یافت.

جایگاه او بهترین جایگاه و محلّ رویش او شریف ترین محل ها بود. در کان بزرگوارى و شرف، و گاهواره سلامت پرورش یافت.
دل هاى نیکوکاران، شیفته او گشت و چشم ها (ى حق جویان) به سوى او متوجّه شد. خداوند به برکت وجود او، کینه ها را مدفون ساخت و آتش دشمنى ها را فرو نشاند؛ افراد دورافتاده را به وسیله او به هم نزدیک و برادر ساخت و نزدیکانى را (که در ایمان و هدف هماهنگ نبودند) از هم دور کرد. ذلیلان (پاک دل و محروم) را به وسیله او عزّت بخشید و عزیزان (خودخواه) را ذلیل ساخت. سخنش بیان بود و سکوتش زبان.