خطبه نود و چهارم

فراز

متن عربی

متن فارسی

خطبه نود و چهارم

از خطبه اى دیگر است باز هم در فضیلت پیامبر(صلی الله علیه و آله و سلم)

   فراز

متن عربی

متن فارسی

1

الْحَمْدُ لِلّهِ الاَْوَّلِ فَلا شَىْءَ قَبْلَهُ، وَ الاْخِرِ فَلا شَىْءَ بَعْدَهُ، وَالظّاهِرِ فَلا شَىْءَ فَوْقَهُ، وَ الْباطِنِ فَلا شَىْءَ دُونَهُ.

سپاس خدا را، اوّلى که پیش از او چیزى نبوده، و آخرى که پس از او چیزى نباشد، آشکارى که آشکارى فوق او نیست، و نهانى که چیزى نهان تر از او نمى باشـد.

2

مِنْها فى ذِكْرِ الرَّسُولِ صَلَّى اللّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ مُسْتَقَرُّهُ خَيْرُ مُسْتَقَرٍّ، وَ مَنْبِتُهُ اَشْرَفُ مَنْبِت، فى مَعادِنِ الْكَرامَةِ، وَ مَماهِدِ السَّلامَةِ. قَدْ صُرِفَتْ نَحْوَهُ اَفْئِدَةُ الاَْبْرارِ، وَ ثُنِيَتْ اِلَيْهِ اَزِمَّةُ الاَْبْصارِ.

از این خطبه است درباره پیامبر صلّى اللّه علیه وآله قرارگاهش بهترین قرارگاه، و محل روییدنش شریفترین محل است، در معادن بزرگوارى، و گهواره هاى سلامت. قلب خوبان شیفته او شد، و توجه دیده ها به جانب او گشت.

3

دَفَنَ اللّهُ بِهِ الضَّغائِنَ، وَ اَطْفَأَ بِهِ النَّوائِرَ. اَلَّفَ بِهِ اِخْواناً، وَ فَرَّقَ بِهِ اَقْراناً. اَعَزَّ بِهِ الذِّلَّةَ،وَ اَذَلَّ بِهِ الْعِزَّةَ. كَلامُهُ بَيانٌ، وَ صَمْتُهُ لِسانٌ.

خداوند به برکت او کینه ها را دفن کرد، و آتش دشمنى ها را خاموش نمود. مردم را به دست او با هم(به خاطر) ایمان برادر ساخت، و نزدیکان را (به خاطر کفر) از هم دور کرد. به وسیله او ذلیل را عزیز، و عزیز بى جهت را ذلیل گرداند. کلامش روشن کننده حق، و سکوتش زبان گویا بود.

ما از کوکی ها برای بهبود کارکردن شما با سایت استفاده می کنیم. با استفاده از این سایت شما استفاده ما از کوکی ها را پذیرفته اید.
برای دیدن محصولات که دنبال آن هستید تایپ کنید.