بعد از حمد و ثناى الهى (فرمود:) اى مردم! من چشم فتنه را کور کردم ـ
و کسى جز من جرأت این کار را نداشت! ـ بعد از آن که ظلمتِ فتنه ها، در همه جا گسترده شد و به آخرین درجه شدّت رسید! از من سؤال کنید (و آنچه را درباره سرنوشت خود و آینده مى خواهید از من بپرسید) پیش از آن که مرا از دست بدهید. سوگند به کسى که جانم در دست قدرت اوست! از هیچ حادثه اى که از امروز تا دامنه قیامت واقع مى شود از من سؤال نمى کنید (مگر این که پاسخ آن را آماده دارم) و همچنین درباره هیچ گروهى که حتّى یک صد نفر را هدایت یا گمراه مى کند، پرسشى نمى کنید، مگر این که از دعوت کننده، رهبر و کسى که آن ها را به پیش مى راند، و از جایگاه خیمه و خرگاه و محلّ اجتماع آن ها، و کسانى که از آن ها کشته مى شوند، یا به مرگ طبیعى مى میرند (از همه این ها) شما را آگاه مى سازم و اگر مرا از دست دهید سپس ناراحتى هاى زندگى و مشکلات بر شما فرو بارد (و براى یافتن راه حل به این و آن متوسّل شوید) بسیارى از پرسش کنندگان سر به زیر مى افکنند و در حیرت فرو مى روند (چرا که پاسخگویى براى این سؤالات نمى یابند). و بسیارى از مسئولان (و آن ها که مورد پرسش واقع مى شوند) از پاسخ در مى مانند، این حوادث و بلاها هنگامى روى مى دهد که جنگ بر شما طولانى شود و (براى درهم کوبیدن شما) دامن به کمر زند و دنیا آنچنان بر شما تنگ گردد که ایّام بلا را بسیار طولانى بشمرید و سخت بى تابى کنید (و این وضع همچنان ادامه مى یابد) تا زمانى که خداوند، پرچم فتح و پیروزى را براى باقى مانده نیکان شما به اهتزاز درآورد!

هنگامى که فتنه ها روى مى آورد به شکل حق خودنمایى مى کند و هنگامى که پشت مى کند (مردم را از ماهیّت خود) آگاه مى سازد. در حال روى آوردن ناشناخته است و به هنگام پشت کردن شناخته مى شود؛ مانند گردبادها به بعضى از شهرها اصابت مى کند و از بعضى مى گذرد. آگاه باشید! وحشتناک ترین فتنه ها براى شما از نظر من، فتنه بنى امیّه است! چرا که فتنه اى است کور و تاریک؛ و حکومت آن فراگیر است (و همه تحت فشار آن حکومت ظالم قرار مى گیرند،) ولى بلاى آن ویژه گروه خاصّى است، هر کس در آن فتنه بصیر و بینا باشد (و با آن به ستیز برخیزد) بلا دامان او را مى گیرد. و هر کس در برابر آن نابینا باشد، بلایى به او نمى رسد.
به خدا سوگند! بعد از من، بنى امیّه را براى خود زمامداران بدى خواهید یافت! آن ها همچون شتر شرور و بدخویى هستند که صاحب خود را گاز مى گیرد؛ با دست خود بر سر او مى کوبد و با پا او را دور مى سازد. و از دوشیدن شیرش او را منع مى کند. آن ها به این وضع ادامه مى دهند (و نیکان و مجاهدان را نابود مى کنند)، مگر این که در مسیر منافع آن ها قرار گیرد، یا لااقل ضررى به آن ها نرساند. بلا و ستم هاى آن ها درباره شما نیز همچنان ادامه خواهد یافت تا آن جا که (هیچ پناهگاهى نیابید و) استمداد شما از آن ها به استمداد برده اى مانَد که در برابر ظلم مالک خویش، از او کمک بطلبد؛ یا همچون دوستى که (از تعدّى واحجاف دوست خود) به او پناه برد. (آرى!) فتنه هاى آن ها پشت سر یکدیگر بر شما وارد مى شود؛ با قیافه اى زشت و ترسناک
و همراه پاره اى از آداب و رسوم جاهلیّت؛ در آن زمان نه راهنمایى در آن میان خواهد بود ونه پرچم نجاتى!

هنگامى که آن فتنه هاى کور و تاریک و ظلمانى روى آوَرَد، ما اهل بیت از آن برکناریم و در آن زمان دعوت به حکومت نمى کنیم؛ (این فتنه ها همچنان ادامه نمى یابد)
و بعد از مدّتى خداوند آن ها را از شما جدا مى سازد؛ همچون جدا کردن پوست از گوشت!
این کار به وسیله کسانى انجام مى شود که ذلّت را بر آن ها تحمیل مى کنند و آن ها را (به سوى مرگ و نیستى) مى رانند و جام تلخ بلا را در کامشان فرو مى ریزند؛ جز ضربه شمشیر، چیزى به آن ها نمى دهند و جز لباس ترس و وحشت بر آن ها نمى پوشانند! در آن زمان، قریش دوست دارد دنیاوآنچه راکه در دنیاست از دست بدهد، تا یک بار دیگر مرا ببیند (و رهبرى مرا بپذیرد) هر چند زمان آن کوتاه باشد، به اندازه کشتن شترى، تاچیزى را از آن ها بپذیرم که امروز کمى از آن را مى خواهم و آن ها نمى دهند.