صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت نود و دوم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
أَوْضَعُ الْعِلْمِ مَا وُقِفَ عَلَى اللِّسَانِ وَ أَرْفَعُهُ مَا ظَهَرَ فِي الْجَوَارِحِ وَ الْأَرْكَانِ.
پايين ترين علم همانست كه منحصر در زبان است و بالاترين علم آن است كه در اعضاء و اركان وجود آدمي آشكار مي شود .
