صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت نود و دوم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
اَوْضَعُ الْعِلْمِ ما وَقَفَ عَلَى اللِّسانِ، وَ اَرْفَعُهُ ما ظَهَرَ فِى الْجَوارِح ِ وَ الاَْرْكانِ.
پست ترین دانش آن است که سر زبان مانده، و برترین دانش آن اسـت که اثرش در اندام و ارکان ظاهـر گردد.
