خداوند پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) را هنگامى فرستاد که مدّت ها از بعثت پیامبر پیشین گذشته بود و (لذا) امّت ها در خواب عمیقى فرو رفته بودند و فتنه ها مردم را هدف گرفته بود؛ در زمانى که اعمال خلاف در میان مردم منتشر بود و آتش جنگ ها زبانه مى کشید؛ دنیا بى نور و پر از مکر و غرور بود؛در آن زمان که برگ هاى زندگى به زردى گراییده و امید از بارورى درختانش، قطع شده و آب هایش در زمین فرو رفته بود؛
مناره هاى هدایت، کهنه و فرسوده، و پرچم هاى ضلالت و هلاکت، آشکار گشته بود؛
دنیا در برابر اهلش قیافه اى خشن و در مقابل طالبانش چهره اى عبوس داشت؛
میوه اش فتنه بود و طعامش مردار؛ در درون، وحشت و اضطراب، و در برون، شمشیر حکومت مى کرد.

اى بندگان خدا! عبرت گیرید، و شرایطى را که پدران و برادرانتان (که از جهان رخت بربسته اند) در گروى آن هستند و در برابر آن محاسبه مى شوند، به یاد آرید. به جانم سوگند! پیمان ویژه اى با شما و آن ها بسته نشده است (و هیچ کس از مجازات الهى مصونیت ندارد) و هنوز روزگار زیادى میان من و شما و آن ها فاصله نیفتاده است و امروزِ شما از آن روز که در صلب آن ها بودید، زیاد دور نیست (و چیزى نمى گذرد که راهى دیار عدم مى شوید)، به خدا سوگند! رسول خدا (صلی الله علیه و آله) چیزى به آن ها گوشزد نکرد، مگر این که من همان را به شما گوشزد مى کنم و شنوایى امروز شما از شنوایى دیروزتان کمتر نیست؛ چشم ها و قلب هایى در آن زمان به آن ها داده نشد،
مگر این که مثل آن، امروز به شما بخشیده شده است (پس چرا نمى بیند و نمى شنوید؟)،
به خدا سوگند! بعد از آن ها چیزى به شما نشان داده نشده که بر آنان مجهول باشد و شما به چیزى اختصاص نیافتید که آنان از آن محروم شده باشند (و خداوند به شما وعده خاصى براى رهایى از عذابش نداده است.) به یقین بلا بر شما نازل شده، بلایى که مهارش رها گردیده و تنگ آن سست است (و قابل کنترل نیست) بنابراین، نعمت ها و پیروزى هاى موقّتى دنیا، که مغرورانِ فریب خورده در آن هستند، شما را نفریبد، که این سایه اى است گسترده شده تا سرآمدى معیّن (و عمرش بسیار کوتاه است).