صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت هشتاد و سوم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
لِرَجُلٍ أَفْرَطَ فِی الثَّنَاءِ عَلَیْهِ، وَ کَانَ لَهُ مُتَّهِماً: أَنَا دُونَ مَا تَقُولُ، وَفَوْقَ مَا فِی نَفْسِکَ.
دو گانگی وغلو:
به کسى که او را زیاد مدح کرد ولى در دل وى را متهم مى ساخت، فرمود: «من کمتر از آن هستم که تو مى گویى (و بر زبانت جارى مى سازى) و بالاتر از آنم که در دل دارى!».