صفحه اصلی » نهج البلاغه » نهج البلاغه ترجمه استاد سید جعفر شهیدی » خطبه هشتم
فراز
متن عربی
متن فارسی
يَزْعُمُ أَنَّهُ قَدْ بَايَعَ بِيَدِهِ وَ لَمْ يُبَايِعْ بِقَلْبِهِ فَقَدْ أَقَرَّ بِالْبَيْعَةِ وَ ادَّعَى الْوَلِيجَةَ فَلْيَأْتِ عَلَيْهَا بِأَمْرٍ يُعْرَفُ وَ إِلَّا فَلْيَدْخُلْ فِيمَا خَرَجَ مِنْهُ .
پندارد با دستش بيعت كرده است، نه با دلش. پس بدان چه به دستش كرده اعتراف مى كند، و به آنچه به دلش بوده ادعا. پس بر آنچه ادعا كند روشن بايد، يا در آنچه بود و از آن بيرون رفت درآيد.
