صفحه اصلی » نهج البلاغه » نهج البلاغه ترجمه استاد محمد تقی جعفری » حکمت هشتم
فراز
متن عربی
متن فارسی
اعْجَبُوا لِهَذَا الْإِنْسَانِ يَنْظُرُ بِشَحْمٍ وَ يَتَكَلَّمُ بِلَحْمٍ وَ يَسْمَعُ بِعَظْمٍ وَ يَتَنَفَّسُ مِنْ خَرْمٍ.
تعجب كنيد از اين انسان كه با قطعه اي از پيه مي بيند و با قطعه اي از آن، سخن مي گويد و با استخواني مي شنود و از شكافي تنفس مي كند.
