(واي بر تو، شايد تو گمان كرده اي كه حركت ما به سوي شام يك قضاء لازم و قدر حتمي بود؟! اگر چنين باشد پاداش و كيفر باطل مي شود و وعده و تهديد ساقط مي گردد.

خداوند سبحان بندگان خود را بر مبناي اختيار، امر فرمود و براي برحذر داشتن آنان را نهي فرمود و مردم را بر اعمال آسان نه دشوار مكلف نمود و به اعمال اندك، پاداش فراواني عنايت فرمود. خداوند جل شانه مغلوب معصيت كاران نشده و از روي اكراه اطاعت نمي شود و پيامبران را براي بازي نفرستاده و كتاب را بر بندگانش بيهوده نازل نفرموده است و آسمان ها و زمين و آنچه را كه مابين آنهاست، به لغو و باطل نيافريده است. اين، گمان كساني است كه كفر ورزيدند، پس واي بر كفار از آتش دوزخ!