اين پيماني است که اهل يمن چه آنان که شهرنشينند و چه آنان که در بيابان ها زندگي مي کنند و همچنين اهل ربيعه..با اتفاق راي آن را مابين خود مي بندند به اين که: آنان معتقد و عامل به کتاب خداوندي هستند و به آن کتاب دعوت مي کنند و به عمل به آن دستور مي دهند و هر کس را که به آن کتاب دعوت کند، بپذيرند و در برابر عمل به قرآن، قيمتي را قبول نکنند و به جاي آن هيچ چيزي را جانشين قرار ندهند و همه مردم ربيعه و يمن متحد به مقابله با کسي هستند که با اين پيمان مخالفت کند و آن را ترک نمايد. آنان ياران يکديگرند.

دعوتشان يکي است. اين پيمان را نه به جهت ملامت ملامتگري نقض خواهند کرد و نه به جهت غضب انساني خشمناک و نه براي استدلال گروهي به گروه ديگر و نه به جهت ناسزاگويي قومي به قوم ديگر. به اين پيمان شهادت دادند حاضر و غايب و کم عقل و دانا و بردبار و خردمند و نادان هر دو گروه. سپس عهد و پيمان خداوندي بر ذمه همه آنان ثابت مي شود (قطعي است که عهد و پيمان خداوندي مورد مسووليت است.و اين پيمان را علي بن ابي طالب نوشته است.