اما بعد از حمد و ثناي خداوندي، من در پاسخ هايي که به نامه هاي تو مي دهم و به نامه تو گوش فرا مي دهم، نظر خودم را در اين مورد بجا نمي بينم (که به اميد اصلاح تو نامه هايت را بخوانم و پاسخ آنها را بدهم) و دريافت واقع را (که به دنبال آن اميد، کاري مصلحانه انجام بدهم). نابجا مي بينم

و تو در آن هنگام که از من سپردن امور را به خويشتن مي خواهي و انتظار داري که من پاسخ تو را با چند سطر بدهم، مانند آن سنگين خوابي که روياهاي بي اساس مي بيند و مانند آن سرگرداني که ايستادن براي او مشقت بار است و نمي داند که آنچه که براي او پيش مي آيد، به نفع او است يا به ضرر او، البته تو عين او نيستي ولي او شبيه به توست.

و سوگند ياد مي کنم به خدا که اگر ماندن تو را نمي خواستم، از سوي من به تو ضربه هايي مي رسيد که استخوان را مي کوبيد و گوشت را آب مي کرد. و بدان (اي معاويه) شيطان مانع از آن است که به بهترين کارت مشغول شوي و به سخني که خيرخواهي تو در آنست، گوش فرا دهي.