اما بعد (از حمد و ثناى الهى)، به من خبر رسیده که افرادى از قلمرو تو مخفیانه به معاویه مى پیوندند؛ هرگز به خاطر این تعداد که از دست داده اى و از کمک آنان بى بهره شده اى تأسف مخور. این گمراهى براى آنان بس و براى آرامش خاطر تو کافى است که آن ها از هدایت و حق به سوى کوردلى و جهل شتافته اند، از این رو (غم مخور زیرا) آن ها فقط اهل دنیا هستند و به آن روى آورده اند و با سرعت به سوى آن مى شتابند در حالى که عدالت را به خوبى شناخته و دیده بودند و گزارش آن را شنیده و به خاطر سپرده بودند و مى دانستند که همه مردم نزد ما حقوق برابر دارند، پس آن ها از این «برابرى» به سوى «تبعیض هاى ناروا» گریختند. خداوند آن ها را از رحمت خود دور و هلاک سازد؛ به خدا سوگند! آن ها از ستم نگریختند و به عدل نپیوستند و ما امیدواریم که در این راه، خداوند مشکلات را بر ما آسان سازد و سختى ها را بر ما هموار کند، إن شاءالله، والسلام