صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت هفتم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
الصَّدَقَةُ دَوَاءٌ مُنْجِحٌ وَ أَعْمَالُ الْعِبَادِ فِي عَاجِلِهِمْ نُصْبُ أَعْيُنِهِمْ فِي آجَالِهِمْ.
صدقه دوايي است شفابخش و اعمال مردم در اين زندگاني در آخرتشان در ديدگاه آنان قرار گيرد.