صفحه اصلی » نهج البلاغه » خطبه شصت و هشتم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
وَ قَدْ أَرَدْتُ تَوْلِيَةَ مِصْرَ هَاشِمَ بْنَ عُتْبَةَ وَ لَوْ وَلَّيْتُهُ إِيَّاهَا لَمَّا خَلَّى لَهُمُ الْعَرْصَةَ وَ لَا أَنْهَزَهُمُ الْفُرْصَةَ بِلَا ذَمٍّ لِمُحَمَّدِ بْنِ أَبِي بَکرٍ فَلَقَدْ کانَ إِلَيَّ حَبِيباً وَ کانَ لِي رَبِيباً.
من مي خواستم ولايت مصر را به هاشم بن عتبه واگذار کنم. اگر او را والي مصر کرده بودم، ميدان را بر دشمان کامجو خالي نمي کرد و فرصتي به آنان نمي داد سرزنشي بر محمد بن ابي بکر نيست. او محبوب من بود او را پرورده بودم.