بندگان خدا! از نافرمانى خدا بپرهيزيد، و پيش از رسيدن اجل به كار برخيزيد. آنچه را براى شما مى ماند، بدان چه از دستتان مى رود بخريد. دنيا را واگذاريد و كردار نيك را با خود ببريد بار بربنديد كه شما را در اين خانه نمى گذارند پى در پى به رفتن از آن وا مى دارند آماده مرگ باشيد كه آينده است و سايه خود بر شما افكنده است.
چون مردمى باشيد كه بانگ بر آنان زدند و بيدار گشتند، دنيا را ناپايدار ديدند و از سرآن گذشتند، آخرت جاويدان را گرفتند و جهان فانى را هشتند. چه خداى سبحان شمارا به بازيچه نيافريد، و به خود وانگذاشت، تا هر چند كه خواهيد در دنيا به سر بريد. ميان شما تا بهشت يا دوزخ فاصله اندكى است كه جز رسيدن مرگ نيست.
مدت زمانى كه چشم بر هم زدنى كوتاهش سازد، و آمدن ساعت مرگ بيخ و بن آن را براندازد، چه كوتاه مدتى است، و غايبى مرگ كه گذشت شب و روز آن را مى خواند، سزاوار است شتابان باز آيد، و پيكى راكه مژده رستگارى يا پيام نگونبختى و خوارى همراه دارد، نيك پذيره شدن شايد.
پس، در دنيا از دنيا چندان توشه برداريد كه فردا خود را بدان نگاه داريد. پس، بنده بايد پرواى پروردگار دارد، خيرخواه خود باشد و پيش از رسيدن مرگ توبه آرد. بر شهوت چيره شود، و رهايش نگذارد چه مرگ او پوشيده است و آرزوى دراز وى را فريبنده، و شيطان بر او نگهبان و هر لحظه گمراهى اش را خواهان. گناه را در ديده او مى آرايد، تاخويش را بدان بيالايد، كه: بكن و از آن توبه نما! و اگر امروز نشد فردا، تا آن كه مرگ او سر برآرد، و او در غفلت خود را از انديشه آن فارغ دارد. دريغا و پشيمانيا! بر آن در غفلت به سر برده روزگار تباه، و عمر وى بر اين تباهى و غفلت گواه.
از خداى سبحان خواهانيم كه ما و شما را از كسانى بدارد كه نعمت، آنان را به راه سركشى در نيارد، و هيچ چيز از اطاعت پروردگارشان مشغول ندارد، و پس از مرگ اندوه و پشيمانى به آنان روى نيارد.
