صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت شصت و چهارم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
اَهْلُ الدُّنْيا كَرَكْب يُسارُ بِهِمْ وَ هُمْ نِيامٌ.
اهل دنیا چون کاروانی هستند که آنان را می برند در حالی که درخوابند.
