صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت شصت و دوم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
إِذَا حُیِّیتَ بِتَحِیَّةٍ فَحَیِّ بِأَحْسَنَ مِنْهَا. وَ إِذَا أُسْدِیَتْ إِلَیْکَ یَدٌ فَکَافِئْهَا بِمَا یُرْبِی عَلَیْهَا. وَالْفَضْلُ مَعَ ذَلِکَ لِلْبَادِی.
پاسخ به نیکی:
هنگامى که به تو تحیتى گویند به صورتى بهتر پاسخ گوى . و هرگاه هدیه اى براى تو فرستند آن را به صورت افزون تر پاداش ده، با این حال، فضیلت از آنِ آغازگر است.
