اينکه مي گوئيد: همه اين تاخير در شروع جنگ براي احساس ناگواري مرگ است (به خطا رفته ايد)، زيرا سوگند به خدا، هيچ باکي از آن ندارم که من بسوي مرگ بروم يا مرگ به سراغ من بيايد.

و اما اينکه مي گوئيد: تاخير اقدام به نبرد ناشي از ترديدي است که درباره اهل شام دارم! سوگند به خدا، هيچ روزي جنگ را به تاخير نينداختم، مگر به اميد طمع اينکه گروهي از مردم (فريب خورده) به من ملحق و بوسيله من هدايت شوند و با آن بينائي ضعيفي که دارند از روشنائي من بهره ور شوند. اين (تاخير در شروع جنگ که چنين نتيجه الهي را در بر داشته باشد) براي من محبوبتر از آنست که آن فريب خوردگان را در ضلالتي که غوطه ورند، نابود بسازم، اگر چه در سرنوشت و مقصد نهائي با گناهان خود دمساز شوند.