صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت پنجاه و سوم
فراز
متن عربی
متن فارسی
السَّخاءُ ما كانَ ابْتِداءً، فَاَمّا ما كانَ عَـنْ مَسْاَلَـة فَحَيـاءٌ وَ تَـذَمُّـمٌ .
سخاوت آن است که بی درخواست باشد، ولی آنچه را به درخواست بخشند به خاطر حیا و برای رهایی از بدگویی است.
