آگاه باشید که دنیا به آخر رسیده و پایان یافتن خود را اعلام کرده است، زیبایى هایش به زشتى گراییده و روى برگردانده و به سرعت دور مى شود، (آرى) ساکنانش را به سوى فنا مى راند و همسایگانش را با آهنگ مرگ پیش مى برد، آنچه از دنیا شیرین بوده به تلخى گراییده و آنچه صاف و زلال بوده تیرگى یافته است (به گونه اى که) چیزى از آن باقى نمانده،
مگر به اندازه ته مانده ظرف آبى، یا جرعه ناچیزى همچون مقدار آبى که به هنگام کمبود و جیره بندى شدید آب به افراد مى دهند، و به اندازه اى که اگر تشنه اى آن را بنوشد هرگز عطش او فرو نمى نشیند! حال که چنین است، اى بندگان خدا! تصمیم به کوچ کردن از این سرا بگیرید (و خود را آماده کنید) که زوال و نیستى بر اهل آن فرض شده است،
نکند آرزوها بر شما چیره شودو مبادا گمان برید که عمرتان طولانى خواهد بود (و در غفلت فرو روید).

به خدا سوگند! اگر همانند شترانى که بچه هاى خود را از دست داده اند، ناله سردهید و همچون کبوتران، نوحه گرى کنید
و مانند راهبان تارک دنیا، زارى کنید و دست از اموال و فرزندان بکشید تا به قرب الهى و مقامات والا نزد او و آمرزش گناهانى که کاتبان الهى آن را ثبت کرده اند و رسولان او آن را نگهدارى مى کنند دست یابید، (همه این ها) در برابر ثوابى که من براى شما انتظار دارم و عقوبتى که از آن بر شما بیمناکم بسیار کم و ناچیز است

به خدا سوگند! اگر دل هاى شما به کلّى آب شود و چشم هایتان از شدّت شوق خدا و یا از خوف او خون ببارد
سپس تا پایان دنیا زنده بمانید و تا آن جا که در توان دارید در اطاعت خداوند تلاش و کوشش کنید، باز اعمال شما پاسخگوى نعمت هاى عظیم الهى بر شما نیست؛ به ویژه نعمت هدایت شما به سوى ایمان (بنابراین به اعمال ناچیز خود مغرور نشوید).