ستایش مخصوص خداوندى است که ذات پاکش از همه چیز مخفى تر است،
ولى نشانه هاى واضح و آشکار، بر هستى او گواهى مى دهد و هرگز چشم بینا قادر بر مشاهده ذات او نیست و به همین دلیل نه چشم کسى که وى را ندیده انکارش مى کند و نه قلب کسى که او را شناخته مشاهده اش تواند کرد. در علوّ مقام بر همه پیشى گرفته و چیزى برتر از او نیست. با این حال چنان نزدیک است که چیزى از او نزدیک تر نیست. نه مرتبه بلندش او را از مخلوقاتش دور کرده و نه نزدیکى اش به خلق او را با آن ها همسان قرار داده است. عقل ها را از کنه صفات خویش آگاه نکرده و با این حال آن ها را از معرفت و شناخت لازم بازنداشته است. پس او کسى است که نشانه هاى آشکار جهان هستى بر وجود پاکش گواهى مى دهد که دل هاى منکران به وجودش اقرار دارند. خداوند بسیار برتر است از گفته کسانى که موجوداتى را به او تشبیه کرده و یا ذاتش را انکار مى کنند.