صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت چهارصد و هشتادم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
شَرُّ الاِْخْوانِ مَنْ تُكُلِّفَ لَهُ. (لاَِنَّ التَّكْليفَ مُسْتَلْزِمٌ لِلْمَشَقَّةِ، وَ هُوَ شَرٌّ لازِمٌ عَنِ الاَْخ ِ الْمُتَكَلَّفِ لَهُ، فَهُوَ شَرُّ الاِْخْوانِ.-)
بدترین برادران آن است که آدمی برای او دچار زحمت شود. (چرا که تکلیف مستلزم رنج است، و این رنج را برادری که به خاطر او به زحمت افتاده اند باعث شده، پس او بدترین برادران است.)