صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت چهارصد و هفتاد و پنجم
فراز
متن عربی
متن فارسی
لَوْ غَيَّرْتَ شَيْبَكَ يا اَميرَ الْمُؤْمِنينَ؟ فَقالَ: – الْخِضابُ زينَةٌ وَ نَحْنُ قَوْمٌ فى مُصيبَة.
ای امیرمؤمنان، چه می شد اگر مویت را خضاب می کردی؟ آن حضرت فرمود: خضاب آرایش است و ما در عزا هستیم.
يُريدُ وَفاةَ رَسُولِ اللّهِ صَلَّى اللّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ. وَ قالَ عَلَيْهِ السَّلامُ: – مَا الْمُجاهِدُ الشَّهيدُ فى سَبيلِ اللّهِ بِاَعْظَمَ اَجْراً مِمَّنْ قَدَرَ فَعَفَّ. لَكادَ الْعَفيفُ اَنْ يَكُونَ مَلَكاً مِــنَ الْـمَـلائِـكَــةِ.
منظور آن حضرت مصیبت وفات رسول خدا صلّی اللّه علیه وآله است. و آن حضرت فرمود: مجاهد شهید در راه خدا پاداشش بیشتر از کسی نیست که قدرت بر گناه داشته ولی خودداری نموده. چنین انسان باعفّتی نزدیک است فرشته ای از فرشتگان باشد.
