صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت چهارصد و هفتادم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
التَّوْحِيدُ أَلَّا تَتَوَهَّمَهُ وَ الْعَدْلُ أَلَّا تَتَّهِمَهُ.
توحيد آن است كه او را به وهم درنيارى و عدل آنست كه او را بدانچه در خور نيست متهم ندارى.
