صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت چهارصد و هفتادم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
التَّوْحِيدُ أَلَّا تَتَوَهَّمَهُ وَ الْعَدْلُ أَلَّا تَتَّهِمَهُ.
توحيد آن است كه خدا را در توهم نياوري و عدالت آن است كه او را متهم نسازي.
