صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت چهارصد و شصت و نهم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
يَهْلِكُ فِيَّ رَجُلَانِ مُحِبٌّ مُفْرِطٌ وَ بَاهِتٌ مُفْتَرٍ .
دو تن درباره من تباه گرديدند، دوستى كه از حد بگذراند و دروغ بافنده اى كه از آنچه در من نيست سخن راند)
2
و هذا مثل قوله (عليه السلام) :هَلَكَ فِيَّ رَجُلَانِ مُحِبٌّ غَالٍ وَ مُبْغِضٌ قَالٍ .
و اين مانند فرموده اوست: كه (دو تن درباره من هلاك شدند دوستى كه از حد گذراند و دشمنى كه بيهوده سخن راند.)