صفحه اصلی » نهج البلاغه » نهج البلاغه ترجمه استاد مکارم شیرازی » حکمت چهارصد و شصت و پنجم
فراز
متن عربی
متن فارسی
هُمْ وَاللّهِ رَبَّوُا الإِسْلَامَ کَمَا یُرَبَّى الْفِلْوُ، مَعَ غَنَائِهِمْ، بِأَیْدِیهِمُ السِّبَاطِ، وَ أَلْسِنَتِهِمُ السِّلَاطِ.
به خدا سوگند آنها اسلام را همچون فرزندى در دامانشان پرورش دادند با دستهاى گشاده و پرسخاوت و زبان هاى گویا و فصیح،با اینکه نیاز مادى به آن نداشتند.
