صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت چهارصد و شصت و چهارم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
رُبَّ مَفْتُون بِحُسْنِ الْقَوْلِ فيهِ.
چه بسا آدمی با ستایشی که از او شود فریب خورد. (تکرار شماره 14)
2
{زِیادَةُ مِنْ نُسْخَةٍ کُتِبَتْ فِي عَهْدِ الْمُصَنِّفِ}
