صفحه اصلی » نهج البلاغه » نهج البلاغه ترجمه استاد مکارم شیرازی » حکمت چهارصد و شصت و چهارم
فراز
متن عربی
متن فارسی
إِنَّ لِبَنِی أُمَیَّةَ مِرْوَداً یَجْرُونَ فِیهِ. وَ لَوْ قَدِ اخْتَلَفُوا فِیمَا بَیْنَهُمْ ثُمَّ کَادَتْهُمُ الضِّبَاعُ لَغَلَبَتْهُمْ.
بنى امیه تا زمان معینى مهلت دارند که به تاخت و تاز مشغول باشند. وهمین که بین آنها اختلاف افتاد دشمنانِ ضعیفِ کفتارصفتشان آنها را فریب مى دهند و بر آنان پیروز مى شوند.
