صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت چهارصد و شصت و یکم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
يَغْلِبُ الْمِقْدارُ عَلَى التَّقْديرِ حَتّى تَكُونَ الاْفَةُ فِى التَّدْبيرِ. ( وَ قَدْ مَضى هذَا الْمَعْنى فيما تَقَدَّمَ بِرِوايَة تُخالِفُ هذِهِ الاَْلْفاظَ.)
مقدّرات بر تدبیر غالب آیند تا بدان جا که گاهی آفت آدمی به تدبیر خود اوست. (این معنا در گذشته (شماره 15) به روایتی با الفاظ دیگر گذشت.)