صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت چهارصد و پنجاه و نهم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
یَغْلِبُ الْمِقْدَارُ عَلَى التَّقْدِیرِ حَتَّى تَکُونَ الْافَةُ فِی التَّدْبِیرِ.
غلبه تقدیر بر تدبیر:
مقدرات بر تقدیر و تدبیر (ما) غلبه مى کند تا آنجا که (گاه) آفت انسان در تدبیر اوست.
