صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت چهارصد و پنجاه و هفتم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
اِنَّ الْقَوْمَ لَمْ يَجْرُوا فى حَلْبَة تُعْرَفُ الْغايَةُ عِنْدَ قَصَبَتِها، فَاِنْ كانَ وَلابُدَّ فَـالْمَـلِـكُ الضِّلّيـلُ.
این طایفه دریک نوع میدان مسابقه اسب فصاحت نتاخته اند تا برنده آنان معلوم شود، اگر چاره ای از پاسخ نباشد باید گفت: سلطان گمراه.
2
يُـريدُ امْـرَاَ الْقَيْـسِ
مراد آن حضرت اِمْرَءُ الْقَیْس است.
