صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت چهارصد و پنجاه و هفتم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
مَنْهُومَانِ لا یَشْبَعَانِ: طَالِبُ عِلْمٍ وَ طَالِبُ دُنْیَا.
تشنگان علم و دنیا:
دو گرسنه اند که هرگز سیر نمى شوند: طالب علم و طالب دنیا.
