صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت چهارصد و پنجاه و هفتم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
مَنْهُومَانِ لَا يَشْبَعَانِ طَالِبُ عِلْمٍ وَ طَالِبُ دُنْيَا .
دو آزمندند كه سير نشوند. آن كه علم آموزد، و آن كه مال اندوزد.
